[Μ] Σταγόνες Καπνού - Αδηφάγος Ουρανός

[Μ] Tsopana Rave - Μου το 'χα πει

Μια μέρα, σπίτι μου με κάλεσα
Μα δε μου άνοιξα
Και έξω με περίμενα

[Μ] Πειραγμένη Ματιά - Παζλ

Κομματι απο τον δισκο 'Ο ανθρωπος που δεν γεννηθηκε ποτε'...Φοβερος ολοκληρος ο δισκος κ οχι μονο το συγκεκριμενο κομματι!

Τα μέλη του συγκροτήματος είναι:
- Μιχάλης Τσελεπής (σύνθεση, κιθάρες)
- Ηλίας Γιάτσιος (σύνθεση, κιθάρες)
- Δημήτρης Καρράς (σύνθεση, στίχοι, φωνητικά
- Γιάννης Σπύρου (πλήκτρα)
- Νίκος Παλιατσούδης (υπεύθυνος ήχου, τύμπανα)
- Λευτέρης Βαρθάλης (μπάσο)

"Ο άνθρωπος που δεν γεννήθηκε ποτέ" ηχογραφήθηκε από το Δεκέμβρη του 1998 έως το Γενάρη του 2000 και αφιερώνεται σε όσους χάθηκαν στην πορεία...."


Στίχοι απο Poison_Girl

Μνήμες παλιές οργισμένες φωνές
με ξυπνάνε κάθε μέρα
για να γεμίσουν κι'αυτές με στιγμές φωτινές
τις ώρες μου τις κενές με αέρα
πειραγμένη ματιά έτσι στα πεταχτά
στο σπασμένο τον καθρέφτη
μια κοπέλα γυμνή με κοιτάει απ'το γυαλί
προκαλεί ένα αστέρι που πέφτει

Κορμί σημάδι να να να να να μα φεύγει το καράβι
ο ήλιος πέφτει με βγάζει ψεύτη πάλι
κορμί σημάδι να να να να να μα φεύγει το καράβι
ο ήλιος πέφτει κι'αυτή μου γνέφει

Δρόμος κενός ο καιρός βροχερός
μα εγώ θέλω να βγώ έξω
λόγια πολλά δε θα πώ μες τα στενά θα χαθώ
με τη βροχή ξανά θα χορέψω
θαλασσα,ζωή μονοήμερη εκδρομή
μ'ένα κύμα που φωνάζουνε κλέφτη
λουλούδι μακρινό για πες μου απ'το βουνό
εκεί κοντά σου έν'αστέρι θα πέσει

[M] Λευκές Νύχτες - 1. Θέλω Να Σε Δω, 2. Σε Πνίγει Το Σκοτάδι

Απο το sigle 'Σαν Ηχώ'.
Χρήστος Βεργίνης, Δημήτρης Αυλωνίτης, Κώστας Ρομποτής, Λεωνίδας Αγγέλης, Βασίλης Σταμάτης και Αδαμαντία Μαμφέρδα (και Βασίλη Σταμάτη??).
Μετα την πρωτη θεση στον διαγωνισμο rock out το 1999, ερχεται και το πρωτο τους single με ονομα 'Σαν Ηχω'. Το μελλον φανταζε λαμπρο για τις Λευκες Νυχτες, ομως ο θανατος του τραγουδιστη της μπαντας, με μηχανακι στη Λ. Συγγρου, διεκοψε αποτομα τα ονειρα τους.
Ειναι πλεον η μοναδικη τους δισκογραφικη δουλεια τα 4 κομματια του single κ το ενα ειναι καλυτερο απ το αλλο...

θελω να σε δω,
Σε πνιγει το σκοταδι,
Σαν ηχω,
Τα ονειρα θα καουν...

Πηγη

Edit: Ενημερώθηκα ότι τα 4 αυτά κομμάτια δεν ειναι η μονη τους δουλεια. Υπάρχει και δισκος με διαφορα κομματια και διασκευες.

[M] Opium...

Ενα συγκροτημα - θρυλος, που γεννηθηκε στις γειτονιες της Κερατεας και του Μαρκοπουλου...Πολλα υποσχομενη μπαντα μπαινει δυναμικα στον χωρο της Metal με ενα καταπληκτικο ομονυμο κομματι... Respect
Απολαυστε



Οι πληροφοριες λενε πως αυτην την περιοδο γινεται μια ανασυγκροτηση του γκρουπ κ ταυτοχρονα ενσωματωση νεων μελων. Αναμενουμε προσεχως (Σαββα!!!).


(Δειτε επισης
Knocking on heaven's door - Opium)

[Μ] Σκιάς φως - Σαν προσευχή

[Μ] Αρνάκια - Κανείς δεν μπορεί

Στον κόσμο που δειλιάζει να πάρει οτι θέλει
σ' αυτούς που υποφέρουνε μα μένουν σκυμμένοι
σ' όσους μπορούνε μα δεν τολμάνε
σε κείνους που νομίζουνε πως με κυβερνάνε.

Σ'όσους απέχουνε κι αδιαφορούνε
σ'αυτούς που δεν μπήκανε και θέλουν να βγούνε
που τρέχουνε μακρυά να γλυτώσουν
που φοβούνται να μη με πληγώσουν.

Κανείς δεν μπορεί να μ'εμποδίσει κανείς

Η σιωπή τους ένοχη βαμμένη στο αίμα
διαιωνίζουνε το αιώνιο ψέμα
αυτός ο εφιάλτης μ' ακολουθάει
σ'αυτόν τον κόσμο που ξεψυχάει.

Κανείς δεν μπορεί να μ'εμποδίσει κανείς

Δεν θα αντέξω μία νύχτα ακόμη
με το σκοτάδι να με πλακώνει
θα πάρω το περίστροφο και θα πυροβολήσω
το ηλιοβασίλεμα θα πυροβολήσω.

Ελληνική ροκ σκηνή

Απιστευτο ποστ του blogger aλE3ς*:

Κοιτούσα τις προάλλες τον ουρανό και νόμιζα πως είδα κάτι ΤΡΥΠΕΣ εκεί ψηλά..Και όντως υπήρχαν..Κοιτώντας πιο πέρα όμως, κατάλαβα ότι κάποιες ήταν απλά ΜΑΥΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ με ένα ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΚΙΤΡΙΝΟ μέσα τους.. Και δυστυχώς όλοι φαινόντουσαν ΕΚΤΟΣ ΜΑΧΗΣ.
Το έτος 2002GR πρέπει να ήταν η χρονιά με τους περισσότερους ΑΠΟΝΤΕΣ από την ΕΛΛΗΝΙΣΤΑΝ σκηνή. Και είχαμε πάρει ως DE FACTO ότι το ΚΕΝΟ στα ηχεία και τις καρδιές μας είναι το ΚΑΡΜΑ της ελληνικής μουσικής.Ότι είμαστε ΕΙΛΩΤΕΣ της ξενομανίας,όχι από ανάγκη, όχι από την ΚΑΘΟΔΟ ΤΩΝ ΜΥΡΙΩΝ αλλά από την επιλογή μιας ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΤΡΟΧΙΑΣ. Σαν κάποιος να μας έκανε ένα MAGIC DE SPELL και είμαστε ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ να ζούμε σε μιας ΣΚΙΑΣ το ΦΩΣ.
Οι Έλληνες ροκάδες, ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ από τα δισκάδικα και τα FM, μπορεί να απαντηθούν μόνο σε κάποια λίγα ΜΟΝΙΤΟΡ, τυχερών συλλεκτών και σέρφερ του διαδικτύου. Η μουσική που μας κρατάει ζωντανούς περνάει μια ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΠΟΡΕΙΑ. Οι Έλληνες ως συνήθως ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ, και μετά παριστάνουν τους ΨΟΦΙΟΥΣ ΚΟΡΙΟΥΣ.
Οι ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ Έλληνες σαν ΤΣΟΠΑΝΟΙ που χορεύουν RAVE, παριστάνουμε τους ΣΑΜΑΤΙΣΤΑΣ όταν διασκεδάζουμε, αλλά είμαστε ΑΡΝΑΚΙΑ.Οι UNANS ζούμε ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ και με ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ, αλλά νιώθουμε ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΥΓΙΕΙΣ και ευτυχείς. Στην ουσία είμαστε ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ που ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ, οι ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟΠΤΟΙ μας ελέγχουν με την μουσική τους ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ.
Μια μουσική ΧΑΟΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ που εξαπλώθηκε σαν ΜΑΥΡΗ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ, αλλά δεν είναι παρά ένα ΜΟΝΤΑΖ των ίδιων τετριμμένων στίχων και ρυθμών. Οι ΦΟΒΟΙ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ της ελληνικής νύχτας είναι αν θα ρίξει περισσότερα ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ από τον διπλανό του. Η ΓΕΝΙΑ του ΧΑΟΥΣ δίπλα σε στίβες από κόκκινα ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΠΕΠΛΑ γαρύφαλλων στα πόδια των σκύλων. Οι περισσότεροι χαρούμενοι τρώνε ΟΝΥΞ και νομίζουν πως λύσανε το ΠΑΖΛ. Μήπως όμως όλα αυτά είναι μια ΚΑΚΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ; Μήπως απλά είναι ΚΕΡΙΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ που θα λιώσουν όπως τα χιόνια;
εμείς πάντως νιώθουμε την κατάντια και ψηνόμαστε σαν ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ. Είμαστε σαν τα ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΞΩΤΙΚΑ αυτής της ΜΠΛΕ μουσικής. Και νομίζουμε ότι ζούμε μια άσχημη ΦΑΡΣΑ. Ποιο ΠΛΑΣΜΑ μπορεί να έζησε αληθινές ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ, ακούγοντας ΛΕΥΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ, χώρίς να φοράει ΜΑΣΚΕΣ και να μπορεί να τις ξεχάσει; Νιώθουμε ότι ΣΑΝ ΤΗ ΓΗ που έχει πολλά ΜΟΤΙΒΟ, που έχει ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ, έτσι και όλα τα είδη μουσικής πρέπει να παίζουν.
Εκεί και μόνο, στα ΜΥΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ της καρδιάς μας που μας δείχνουν ΔΙΑΦΑΝΑ το δρόμο για τα μουσικά ΚΡΙΝΑ, εκεί μόνο τα αυτιά και τα μυαλά μας δεν γίνονται κιμάς. Ευτυχώς που υπάρχουν ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ με ΜΕΝΤΟΡΕΣ της μουσικής που μας κρατάνε εδώ. ΣΧΟΙΝΟΒΑΤΕΣ της ζωής που παίζουν ΕΠΕΙΔΗ γουστάρουν!! Και παίζουν ΑΝΕΥ αποζημίωσης και με ΜΙΚΡΟ απήχηση. Τι και αν είσαι ΑΣΙΜΟΣ, κοντά στα τριάντα(THIRTY DIRTY) και είσαι και LOST BODY. Τι και αν πληρώνεις για να βγάλεις και δίσκο που δεν θα πουλήσει; Δυστυχώς όμως το ΧΑΣΜΑ είναι μεγάλο! Από τα συγκροτήματα,τα ελαφρώς γνωστά δεν είναι πάνω από 15 ενώ είναι πάνω από 50 που αξίζουν πολλά. Όσο όμως και να το θέλεις, δεν μπορείς να καταφέρεις ΟΛΕΘΡΙΟ ΡΗΓΜΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ στην PANX ROMANA/ANGLOSAXONA, μόνο με ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ πρέπει με ΕΝΔΕΛΕΧΙΑ να ορθώνει την ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ μας πιο έξυπνα. Το ΣΤΙΓΜΑ του '80 και του '90, η στροφή προς το κυνόβιο, μας έκανε ΧΡΟΝΟΦΥΓΑΔΕΣ.
Μια ΓΛΥΚΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ και ένας μαχητής, ξεκίνησε πάλι(έστω και στο παρά ΠΕΝΤΕ) κάπου εκεί στις ΔΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ... Όλοι εμείς οι ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ πειρατές, ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΕΣ της σκηνής, παρέα με τους ακροατές αλλά κυρίως τους καλλιτέχνες που γράφουν θησαυρούς, τραγουδήσαμε δυνατά παρέα με το ΔΙΟΝΥΣΟ και πάλι το ΕΝΟΧΟ ΛΑ της εναλλακτικής σκηνής. Αυτό που πάντοτε είχαμε στο ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ μας.
Ανάβουμε λοιπόν ξανά τα ΦΩΤΑ ΠΟΡΕΙΑΣ και ξεκινάμε να πάρουμε την ΡΕΒΑΝΣ, ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ με ΡΙΦΙΦΙ! Και θα μας βρούνε όλους μπροστά τους με ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ. Εμείς VERSUS εκείνων. Και θα 'ναι όλοι μαζί μας, από τους ΑΧΑΙΟΥΣ και το ΠΛΟΚΑΜΙ ΤΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ έως και τον ΚΟΥΡΕΑ μαζί με τους ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ του. Και τότε θα τυλίξουμε τους σκύλους με ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ, θα τους στειρώσουμε και θα τους δώσουμε στον μπόγια.Και τότε τα ΦΩΤΑ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ ίσως ξανανάψουν...
Το Ροκ θέλει μαζί και ροκανίδια ε;.. Μια "αποθήκη με ξύλο" λοιπόν... Χμμμμ, μήπως ο ποιητής εννοεί ένα Wood Stock αλά Ελληνικά;.. Μόνο που η δική μας "αποθήκη ξύλου", θα έχει τους δικούς μας μόνο ΤΕΡΜΙΤΕΣ.
Ένα όνειρο ζωής; Μια πολυήμερη συναυλία-φεστιβάλ Ροκ τύπου Woodstock, κάπου κοντά στην Αττική με όσους περισσότερους από τους δικούς μας γίνεται! Κατά προτίμηση κάπου που υπάρχει ΑΜΜΟΣ και να έχει ΦΥΚΙΑ... Με τα "δικά μας παιδιά", επειδή έτσι μας αρέσει... Πως σας φαίνεται; Παρακαλώ τον Άγιο ΒΑΣΙΛΗ να μου το φέρει για δώρο Χριστουγέννων, είτε χειμώνα,άνοιξη ή καλοκαίρι!!!!

[Μ] Panx Romana - Το γράμμα

Είμαι μόνος και φοβάμαι
στη σκοπία κρυώνω πολύ
Πες μου γιατί
Εφιάλτης κάθε βράδυ
Το όπλο παγώνει τη ψυχή
Πες μου γιατί

Κάθε ελπίδα κι ένα αγκάθι
Χωμένο βαθιά στη καρδιά
Γκρεμίζει ένα ένα τα ματωμένα όνειρα
Πες μου γιατί

Στα σύνορα σου, μητέρα
παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα
Γιατί
Κολλάνε το όπλο στο κεφάλι και πιέζουν την σκανδάλη
Γιατί

Κάθε ελπίδα κι ένα αγκάθι
Χωμένο βαθιά στη καρδιά
Γκρεμίζει ένα ένα τα ματωμένα όνειρα
Πες μου γιατί

Και τώρα ξέρω πως
δε θα πολεμήσω άλλο πια
Τα παιδιά στην άλλη όχθη
είναι σαν και μένα μοναχά

Κάθε ελπίδα κι ένα αγκάθι
Χωμένο βαθιά στη καρδιά
Γκρεμίζει ένα ένα τα ματωμένα όνειρα
Πες μου γιατί
Πες μου γιατί
Πες μου γιατί
Γιατί...

[Μ] Ενδελέχεια - Αντιρατσιστικό φεστιβάλ, Πέτρα Πετρούπολης

16 Ιουνίου 2007. Συναυλια με πολυ λιγοτερο κοσμο απο το αναμενομενο...

[Μ] Νεοέλληνας...στην Ελλάδα του Σωκράτη!!!

Νεοέλληνας
Τζιμάκος Πανούσης!


Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες
θέλω να γινω σαν Αμερικάνος,
μ' αρέσει στα κρυφά κι ο Μητροπάνος

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψηλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Πόταμιά.

Κι η παπαλάμπραινα γυμνή
χαιδέυει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δεν βγάζω άχνα.

Καιω τα δέντρα χτίζω μαιζονέτες
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
σ' ένα κλουβι γραφείο σαν αγρίμι
παιζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψηλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Πόταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδέυει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δεν βγάζω άχνα.

Φάκα addidas μου πιασε την φτέρνα
μπερδεύω το τζουκ μποξ με τη λατέρνα.
πάνω απ του τάφου μου το κυπαρίσσι
μαύρη χελώνα με έχει κατουρήσει

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψηλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Πόταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδέυει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δε βγάζω άχνα.

Όταν μιλάνε οι στίχοι...το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να απολαύσεις το τραγούδι!!!

Μοντάζ - Τι κόσμος είναι αυτός

Κατεβασμα cd

"Οι ΜΟΝΤΑΖ που στα πρώτα βήματά τους λέγονταν ΝΟΚ ΑΟΥΤ, έκαναν την εμφάνισή τους το 1989.Εκείνη την περίοδο, κυκλοφορεί ένα πρώτο DEMO με την ονομασία ΜΟΝΤΑΖ, ενώ δύο χρόνια αργότερα ηχογραφούν ένα maxi single με τρία τραγούδια. Ακολουθούν αρκετές συναυλίες στις οποίες οι ΜΟΝΤΑΖ δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, πράγμα που οδηγεί τους κριτικούς να τους κατατάξουν στα ανερχόμενα ροκ συγκροτήματα.
Το καλοκαίρι του 1997, σε συνεργασία με την LEGEND, οι ΜΟΝΤΑΖ κυκλοφορούν το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους με τίτλο: «ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ».Το 2000 κυκλοφορούν ένα καινούριο άλμπουμ με τίτλο NAMASTE.παραγωγή και διανομή ΜΟΝΤΑΖ.

Οι ΜΟΝΤΑΖ ειναι:

Νίκος Πασχάλης (τραγούδι)
Μανώλης Παπουλιάς (κιθάρα)
Αντώνης Κουιμτζής (μπάσο)
Μανώλης Σαμαράς (ρυθμική κιθάρα)
Γιάννης Βουλγαράκης (τύμπανα)

Διαφορετικοί χαρακτήρες, διαφορετικές επιρροές, χώροι και χρόνοι που ανταμώσανε δύση και ανατολή, σκέψεις και ταξίδια που τρακάρανε σε πεζές εικόνες ενός κούφιου συστήματος.
Οι ονειροβασίες απέναντι στη διαμαρτυρία, η σιωπή δίπλα στην κραυγή.
Ο ιδρώτας της πρόβας μ’ αυτόν της συναυλίας και τέλος ακριβώς ίδιος και στο στούντιο.
Ηδη δεκαπέντε χρόνια παρουσίας και άλλα τόσα στο μέλλον, μονταρισμένα στο ίδιο μονοπάτι, στο ίδιο σύννεφο, στην ίδια μουσική.
Το "ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝ ΑΥΤΟΣ" είναι αφιερωμένο στον παραλογισμό της λογικής των δίποδων ζώων, πάνω στην οποία λογική, στηρίχθηκαν και θα στηρίζονται τα χειρότερα εγκλήματα μέχρι τον τελικό αφανισμό."
Νίκος Πασχάλης
Πηγη και κατεβασμα αλμπουμ: εδω

Τι κοσμος ειναι αυτος Lyrics

Τι κόσμος είναι αυτός
που ψάχνει στο φεγγάρι
να βρει αλήθεια στο κενό
τι κόσμος είναι αυτός
που πάει στο φεγγάρι
και τα παιδιά του πολεμά

Ε ουρανέ
κάθισε μαζί μας
κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά
φίλε παλιέ
μην προσπαθήσεις
να μας κεράσεις μαχαιριά
Τι κόσμος είναι αυτός
πουλάει συνειδήσεις
καταβροχθίζει συνεχώς
τι κόσμος είναι αυτός
που πλημμυρίζει δάκρυ
τι δακρυσμένος ουρανός

Ηθοποιοί που παίζουν
που παίζουν κάποιο ρόλο
σε μια απέραντη σκηνή
νεκρομανείς γυρεύουν
γυρεύουν να τους δώσεις
σε κάποιο ηρώο προτομή